Dzieci z podziemia

Mówiąc najprościej, jest to opowieść o chłopcu w wieku do dziesięciu lat i jego młodszej siostrze – którą znamy tylko z relacji brata – oraz o drugim chłopcu, nieco starszym i takiej samej młodszej siostrze. Są też ich ojcowie.

• Nie zabawy jednak wypełniają głowy tych dzieci.

Pierwsza dwójka oczekuje miłości ze strony ojca, a druga para marzy tylko o tym, by się w końcu najeść. O normalnym domu, w tym przypadku, nie ma nawet mowy.

• Z powieści dowiadujemy się o życiu dzieci ubogich, bezdomnych i przeważnie głodnych.

Widzimy, że dobrobyt materialny nie zawsze daje pełnię szczęścia, a czasami „lepiej mieć w sobie odrobinę serca, niż lodowaty kamień”. Innymi słowy – każdy człowiek, a szczególnie małe dziecko, prócz przysłowiowego chleba potrzebuje miłości, głównie ze strony rodziców.

• Opowieść jest tragedią.

• Młody chłopiec – syn znanego sędziego – ma w domu wszystko, ale nie jest szczęśliwy.

Miejsce wydarzeń to ponura sceneria podziemia starego grobowca, na tak samo starym cmentarzu, gdzie po nocach puchacze zawodzą swoje złowieszcze pieśni. Nieco starszy chłopiec, tak samo na wpół sierota, jest synem bezrobotnego i bezdomnego, ale utalentowanego osobnika, który utrzymuje siebie i swoje dzieci z oratorskich przemówień – wygłaszanych z przewróconej beczki do takich samych biedaków, jak on sam – a także z drobnych kradzieży.

• Wszystko wskazuje na to, że syn będzie zmuszony również kraść.
• Mały chłopiec zaczyna się tym zajmować, chcąc zdobyć bułkę dla głodnej siostry.

• Syn sędziego dopiero po tych słowach małej przyjaciółki dowiaduje się, co to głód.

Czterolatka spokojnym, znużonym głosem potwierdza, że płakała, bo była głodna. Mała siostrzyczka Walika, mimo troski ojca i starszego brata, nie jest w stanie wytrzymać warunków panujących w podziemiach grobowca, tym bardziej, że szary kamień podziemia „wysysa z niej życie”.

• Wyssie to życie do końca.
• Dziewczynka umrze, ale jej śmierć przyniesie pozytywne zmiany.

• Zenon Ciechanowicz Władimir Gałaktionowicz Korolenko (ur.
• 15 lipca 1853 w Żytomierzu, zm.
• 25 grudnia 1921 w Połtawie) − rosyjski pisarz ukraińsko-polskiego pochodzenia.

Nie daje to nam ulgi, a raczej wyciska łzy, szczególnie wtedy, gdy widzimy jak mała dziewczynka, tuż przed śmiercią, może się cieszyć jedyną posiadaną zabawką – małą porcelanową lalką.