Niezwykle wzruszająca opowieść o tragedii kobiety samotnie wychowującej dziecko. W pewnym momencie okoliczności życiowe sprawiają, że dopuszcza się czynu dzieciobójstwa, za co trafia do więzienia.
Czytelnik z rosnącym zainteresowaniem może śledzić historię kobiety dzięki barwnemu opisowi z jej dziennika, wnikliwie badanego przez śledczych. Jeden z bohaterów, literat, przyjaciel asesora, postanawia w rezultacie wydać ten pamiętnik drukiem w gazecie codziennej.
Autor na kartach powieści zadaje wiele pytań dotyczących sensu życia ludzkiego, zwraca uwagę na fakt, w jaki sposób przypadki losu mogą determinować działanie człowieka. Jest to jedna z wielu powieści Aleksandra Niewiarowskiego (18241892), który był również dziennikarzem, piszącym pod pseudonimem Aleksander Półkozic i współpracującym z licznymi pismami warszawskimi, m.in.
Gazetą Codzienną, Pszczołą, Antraktem. Wśród jego dzieł należy wymienić: Wspomnienie o Cyganerii Warszawskiej (1964), a także powieści: Galeria panien na wydaniu (1855), Życie na żart (1856), Galeria konkurentów i konkurentek (1857).
Utwór poddano modernizacji pisowni i opracowaniu edytorskiemu, by uczynić jego tekst przyjaznym dla współczesnego czytelnika.