Dziennik Helgi. Świadectwo dziewczynki o życiu w obozach koncentracyjnych

Wśród licznych książek dotyczących Holokaustu Dziennik Helgi jest pozycją wyjątkową. Obok Dziennika Anne Frank to jedyny tak obszerny obraz czasu wojny zanotowany przez dziecko tym cenniejszy, że ukazuje okupowaną Pragę, getto w Terezinie oraz obozy Auschwitz, Freiberg i Mauthausen.

• Helga zaczyna pisać dziennik w 1938 roku.
• Ma wtedy osiem lat i mieszka z rodzicami w Pradze.
• Rodzina Helgi jest ofiarą pierwszej fali nazistowskiej inwazji.
• Jej ojciec traci pracę, przed dziewczynką zamykają się drzwi szkoły.
• Wkrótce dochodzi do pierwszych deportacji; zaczynają znikać przyjaciele i bliscy Helgi.

• Niedługo jego śladem podążają Helga i jej matka.
• Dziennik dziewczynki ocaleje zamurowany przez jej wuja w ścianie.
• Heldze cudem udaje się przeżyć zarówno pobyt w obozie, jak i tułaczkę ostatnich dni wojny.
• Ostatecznie wraca do Pragi.
• Tam uzupełnia swój dziennik.
• Należy do nielicznej grupy praskich dzieci, które przetrwały Auschwitz.

Ona sama, wraz z rodzicami, trafia do getta w Terezinie, skąd po trzyletnim pobycie jej ojciec zostaje przewieziony do Auschwitz. Dziennik Helgi to pierwsze wydanie wyjątkowego świadectwa dziecka o Holokauście; dziennika pisanego ołówkiem na kartkach szkolnego zeszytu i własnoręcznie ilustrowanego.

• Dziś Helga Hošková-Weissová jest znaną i cenioną malarką.