Dziennik pustki

Kiedy musisz zadbać o siebie, nawet kłamstwo się nada... Shibata czuje się wykorzystywana w firmie, w której pracuje od kilku lat.

• Drobne, ale uciążliwe dodatkowe obowiązki zrzucane na nią ze względu na płeć są jej codziennością.

• To całkowicie zmienia nie tylko jej pozycję w pracy, ale także całe życie.
• Odgrywanie roli przyszłej matki okazuje się zaskakująco komfortowe i pochłania ją bez reszty.
• Z dnia na dzień granica między kłamstwem a prawdą coraz bardziej się zaciera.

Wyczerpana tą sytuacją, pod wpływem impulsu kłamie, że spodziewa się dziecka. Dziennik pustki, miejscami surrealistyczny i pełen cierpkiego humoru, jest zapisem samotności, jakiej doświadczają kobiety.

• Japońskie społeczeństwo zapewnia jedynie powierzchowne rozwiązania i pozorne zrozumienie.
• Urodzisz - piekło; nie urodzisz - też piekło.
• Shibata postanawia zadbać o bezpieczne miejsce tylko dla siebie, pielęgnując w sobie małe kłamstwo.
• Nadchodzi czterdziesty tydzień ciąży.
• Jaką przyszłość przyniesie "rozwiązanie"?

Ta opowieść o kłamstwie w przewrotny sposób obnaża prawdę o społeczeństwach, w których wartość jednostki jest mierzona jej użytecznością dla innych i gotowością do odgrywania z góry wyznaczonych ról. Adrianna Wosińska, redaktor naczelna magazynu "TORII" Dziennik pustki to nie tylko gorzki komentarz na temat sytuacji japońskich kobiet na rynku pracy.

• Jaką cenę jesteśmy gotowi zapłacić, aby się z nich wyswobodzić?
• Agata Czapkowska, Honbon.pl Dziennik pustki jest propozycją niesamowitą w odbiorze.
• Surrealizm miesza się tutaj z humorem i zatracaniem się granic między prawdą a kłamstwem.

To także dosadna, acz niepozbawiona ironii oraz humoru rozprawa nad dyktatem społecznych oczekiwań i konwenansów, które pętają nas niczym pajęcza sieć. Podroż ta jest niezwykła, bo nie wiemy, w jaki świat uwierzyć.

A nad tym całą niekiedy absurdalną sytuacją unosi się jeszcze bardzo gorzki smak kraju, który potrafi doskonale tworzyć pozory, ale po ich odkryciu jawi się jako miejsce, specyficzne i wymagające dużo samozaparcia, aby się w rzeczywistości - szczególnie nam "gaijinom" - odnaleźć. Jarosław Drożdżewski, Półka z kulturą Emi Yagi (1988) urodzona w prefekturze Nagano, mieszka w Tokio.

• Ukończyła studia na Uniwersytecie Waseda.
• Obecnie jest zatrudniona jako redaktorka w czasopiśmie dla kobiet.

• Osamu Dazaia, przyznawaną corocznie najlepszemu debiutowi literackiemu.

Dziennik pustki, jej pierwsza powieść, zdobył nagrodę im.