Historia o lęku przed zakorzenieniem i wyrywaniem korzeni. Wędrówkę Sylwii i Lewego cechuje przypadkowość, brak przejrzystych intencji, rozbieżność motywacji.
Przy sobie trzyma ich strach przed samotnością i przekonanie, że wraca ten, kto jest słaby. „Dziennik Sylwii” to zderzenie dziennika podróży z opowieściami pełnymi metafizyki i fantasmagorii, w których każdy duchowy brak znajduje odzwierciedlenie w realnym, fizycznym głodzie.
Narracja jest pełna ciszy, w której objawia się ukryte, podskórne drżenie świata.
