Dziesięć poniżej zera

"- Tutaj - powiedział, naciskając nieco powyżej mojego serca - tutaj masz dziesięć poniżej zera. I jesteś bliższa śmierci niż ja".

• Nazywam się Parker.

• I nie chcę pamiętać.
• Wolę obserwować życie, niż go doświadczać.

Moje ciało jest oszpecone bliznami, pamiątkami ataku, którego nie pamiętam. Ludzie dookoła śmieją się, całują, rozmawiają - a ja jestem sama, w kącie, obserwując, jak żyją.

• Nie zależy mi na nikim i niczym.
• Czuję tylko jedną emocję.
• To irytacja.
• I czuję ją bardzo często.
• Jeden SMS wysłany pod niewłaściwy numer okazał się moją zgubą.

• A co najgorsze: sprawia, że znów coś czuję.
• Zawsze jest ubrany na czarno, jak gdyby wybierał się na pogrzeb.
• Pewnie dlatego, że tak jest.
• Everett umiera.
• Z tego powodu chce spędzić ostatnie chwile swojego życia żyjąc, naprawdę żyjąc.
• I zmusza mnie do tego samego.
• Abym zmierzyła się z demonami, które zdusiłam głęboko w sobie.

Ma na imię Everett i jest wrednym, natrętnym, aroganckim facetem, który narusza moją osobistą przestrzeń. Rani mnie, pomaga mi, uzupełnia mnie.

• Umiera.