Dziewczyny na smyczy. Tom 2. Mam na imię Marta. Jestem bulimiczką

Pamiętaj, żebyś nigdy nie stała się taka jak ja! - te słowa matki towarzyszyły Marcie od najmłodszych lat.

• Musi być szczupła.
• To jest jedyny cel jej życia.

• Czy te zaklęcia zadziałały?
• I czy szczupłość jest gwarancją szczęścia?

- Nie jedz tyle czekolady, nie podjadaj cukierków, nie smaruj tak grubo masłem! Samotna matka pragnie ustrzec córkę Martę przed otyłością, ponieważ to właśnie w tuszy upatruje źródła wszystkich swoich problemów: samotności, bezradności, smutku i lęku.

• Natomiast Marta miota się między miłością do matki a młodzieńczym buntem.
• Na przemian głoduje i zatraca się w jedzeniu.
• W końcu pojawiają się u niej zaburzenia odżywiania, z którymi dziewczyna nie potrafi sobie poradzić.

• To ostatnia chwila, by ją uratować.

Traci poczucie własnej wartości, gubi sens życia i przestaje wierzyć w to, że kiedykolwiek osiągnie szczęście i że na nie zasługuje. Fragment powieści: ,,Nie wiem, czy jako dziecko jakieś słowa słyszałam częściej.

• Nie chcę, żebyś przez całe życie walczyła z nadwagą tak jak ja.
• Nie walczyłam z nadwagą, mamo.
• Walczyłam z tobą".

Ciągle tylko: za dużo jesz, będziesz gruba, spójrz na mnie.