Dziewczyny od Andersa

Losy 19 dzielnych kobiet, które wyrwały się ze Związku Sowieckiego i razem z II Korpusem Polskim przeszły cały szlak bojowy. Armii Andersa towarzyszyły niesamowite kobiety.

Wyrwane ze swego dotychczasowego życia przez ślepy los dziejowej zawieruchy, w ekstremalnych warunkach wojennych te zwyczajne dziewczyny stawały się niezwykłe. Amazonki XX wieku, które walcząc z przeciwnościami losu, odkrywały swe nowe powołanie.

• Walczyły, choć nie to było ich marzeniem.

• ANNA MARIA ANDERS Byłam jedna z pierwszych ochotniczek wcielonych do Pomocniczej Służby Kobiet.
• Dostałam mundur.
• Wreszcie czysta, syta i ubrana w coś innego niż łachmany.

Dzięki tej książce ich losy przestają być anonimowe i nabierają indywidualnego rysu, który uświadamia nam, jak ważne jest, by te wspomnienia nie zaginęły, by doczekały się swojej publikacji. Miałam buty, pończochy, a nawet grzebień i szminkę do ust.

• Znów poczułam się kobieta, a nie poniżanym i poniewieranym tłumokiem.
• *** Walki o Monte Cassino zaskoczyły wszystkich bezmiarem ludzkiej krzywdy.

• Zdarzyło sie nawet, ze nie odchodziła od stołu operacyjnego przez trzydziesci szesc godzin.

Lekarzom i pielegniarkom w Venafro, gdzie służyła Karola, nie starczało czasu na sen. *** Przez sen usłyszałam przeraźliwy świst, a kiedy przetarłam oczy i usiadłam, było już po wszystkim.

• Przeszła nad nami trąba powietrzna.
• Ale przeżyliśmy.
• Koledzy z Polskiej Armii na Zachodzie mówili o nich PESTKI (od Pomocniczej Służby Kobiet).

Nade mną gwiaździste niebo, a wokół żadnego namiotu, tylko głowy ludzi. Miłosci, przyjaznie, codzienne kłopoty.

• Projekt dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

PESTKI po wojnie wyladowały w różnych zakatkach globu; w Afryce, w Australii, w Szkocji, Kanadzie i na Podkarpaciu.