Barbara Labuda napisała tom wierszy i opowiastek "Dziwne światy". Tak, tak, to ta sama Barbara Labuda, więziona za działalność opozycyjną, znana z wielkiej odwagi w walce o wolność i prawa kobiet.
Poetyckie, uważne obserwacje zawarła Labuda w wierszach tworzących świat złożony z epok, przez które przechodzi człowiek. Kończy się opowiastkami, podarunkami dla bliskich, wnuków i wnuczek.
Trzeba ją zaorać, posiać ziarno i spokojnie czekać, aż wzejdzie wybaczenie. Jest czas namiętności, bliskości, odchodzenia.
Po tym następuje pogodzenie, ulga, swobodny oddech: "Nigdzie już się nie śpieszę". To dobry czas, zatrzymany w poetyckim kadrze, jakby narratorka, paląc papierosa, wydmuchiwała kółka: "Myśli robią kółka między obłokami", "I jest cudownie".
Życzliwy, czyli piękny, a piękny to transformujący. Czytam jej najnowsze wiersze i opowiastki filozoficzne z największą przyjemnością, odczuwając spokój i poczucie wyższego sensu.
Z Basią znamy się od wielu lat, ale zbliżyłyśmy się podczas wyprawy na Kretę, gdzie obie odkrywałyśmy nasze duchowe przodkinie, rozmawiając wielokrotnie o sensie naszego życia i naszego miejsca w świecie. Agnieszka Trzos, reżyserka Barbara Labuda romanistka, dr nauk humanistycznych.
Polityczka, społeczniczka, publicystka. Działaczka opozycji antykomunistycznej w PRL, członkini podziemnych władz Solidarności, uwięziona w stanie wojennym.
Od 1989 roku posłanka na Sejm, minister w Kancelarii Prezydenta RP, ambasadorka Polski w Luksemburgu. Za wkład w walkę o demokrację i wolność odznaczona francuską Legią Honorową i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.