Esesman i Żydówka

Kwiecień 1943 roku. Debora Singer wyskakuje z wagonu transportującego krakowskich Żydów.

• Podczas próby ucieczki boleśnie skręca w kostce nogę i nie jest w stanie uciekać.

• Słyszy odgłosy obławy.
• Nagle nadjeżdża wojskowy motocykl.
• Do przestraszonej dziewczyny zbliża się esesman.
• Debora jest Żydówką, czyli jest winna.
• Przed nią staje hauptsturmführer Bruno Kramer.
• W tym miejscu ta historia mogłaby się właściwie skończyć.
• To jednak dopiero jej początek...

Przekonana, że nie ocali życia, siada w sosnowym zagajniku, czekając na śmierć. Pełna niespodziewanych zwrotów akcji, barwnych postaci, osadzona w realiach II wojny światowej, powieść, w której nic nie jest proste, ale wszystko staje się możliwe, gdy w grę wchodzą uczucia.

• Esesman i Żydówka to coś więcej niż romans.
• To świadectwo człowieczeństwa w obliczu okrucieństw wojny.
• Momentami szokująca, bardzo wzruszająca i niebanalna opowieść o wojennych rozbitkach.
• O nieprawdopodobnej, zakazanej miłości.
• Kat i ofiara.
• Czy takie uczucie mogło wydarzyć się naprawdę?
• Żyjący w czasach II wojny światowej przekonali się, że miłość była nierzadko jedyną wartością.
• Kiedy żołnierze Wermachtu z polecenia Hitlera podbijali Europę, żadne związki nie były łatwe.
• A już wysoko postawionego oficera SS i zbiegłej z transportu do Auschwitz Żydówki, nie był w tej materii wyjątkiem.
• Poznajcie losy Debory i Bruna.

• Odwdzięczyć się tej dziewczynie i w ten sposób choć częścio­wo uspokoić własne sumienie.

Magdalena Kijewska, przeglad-czytelniczy.blogspot.com Spotkanie z Deborą, Żydówką, która kiedyś oca­liła mu życie, uświadomiło Kramerowi, że może zro­bić coś przyzwoitego. Nie był w stanie uciec od tego, by nocą, gdy ona spała w sąsiednim pokoju, nie za­stanawiać się nad tym, co dalej.

Czy przypadkiem sprawa nie skończy się tym, że on, esesman, będzie musiał ukrywać żydowską dziewczynę, narażając w ten sposób swoje, mimo wszystko dość wygod­ne, życie w okupowanym Krakowie. Kiedy jednak wstał rankiem następnego dnia, Debory już nie było, a jedyny ślad jej nocnej bytno­ści w jego mieszkaniu stanowiła pozostawiona na nocnym stoliku w mniejszej sypialni kartka.

• Na niej zaś tylko jedno słowo po polsku i po niemiecku Dziękuję.
• (fragment książki)