Rewolucja naukowo-techniczna, postępująca technologizacja życia czy katastrofalny stan wielu ekosystemów sprawiają, że człowiek ma często ograniczone możliwości wpływania na otaczającą go rzeczywistość. Wiele rozwiązań problemów globalnych leży poza sferą indywidualnych wyborów jednostki.
Mimo to w obszarach, w których podmiot moralny ma możliwość działania i dokonania zmiany, jego kompetencje moralne mają kluczowe znaczenie. Tu pojawia się szerokie pole dla działania etyki cnót środowiskowych (ecś), która może być narzędziem skutecznie wspomagającym przeciwdziałanie degradacji środowiska.
Autorka wnikliwie analizuje trzy najważniejsze koncepcje ecś: klasyczną (Henry David Thoreau), naturalistyczną, teleologiczną i pluralistyczną (Ronald Sandler) oraz narracyjną (Brian Treanor), a następnie przedstawia propozycję autorskiej koncepcji ecś, która uzupełnia dotychczasową dyskusję i wypełnia lukę we wcześniejszych rozważaniach.
