Fake. Opowiadania Tom IV

Mieć odwagę spojrzeć śmierci prosto w twarz… Ostatni z cyklu tom opowiadań Zenona Rogali – Fake – podejmuje znaną z poprzednich części tematykę, jednak dominującym motywem jest w nim śmierć. Ukazana pośrednio lub wprost, jako partnerka do rozmów, sporów i dyskusji.

Jako kobieta i mężczyzna, a także nie do końca uchwytne, choć wyraźnie oczekiwane zjawisko, któremu narrator rzuca osobiste wyzwanie. Charakterystyczny styl opisywania rzeczywistości i tym razem pozwala czytelnikowi na obserwację całości poprzez skupienie na jej wybranych szczegółach.

• Chciałem umrzeć.
• Natychmiast.
• Nieodwołalnie.
• Dlaczego jeszcze żyję?
• Nienawidzę życia.
• Dość, dziś będzie koniec.
• Jutro się nie liczy.
• Najważniejsze, żeby już dziś nie żyć.
• A teraz uciec, schować się przed wszystkimi.
• Biegłem na zatracenie.
• Biegłem po śmierć.
• Jak to dobrze, że znalazłem się na Lubawskiej.
• Tu drogę przecina tor kolejowy i tu na stromej skarpie poczekam.
• Dwa sierpy szyn chowają się za ostrym zakrętem.
• Przecież kiedyś będzie jechał dnem tego wąwozu.
• Wyjedzie niespodziewanie i wtedy… mam przecież dziewięć pierwszych piątków…