Frunąc

Tchnąca autentyzmem opowieść o pierwszej miłości, a w tle krakowski Kazimierz i jego klimat z lat 60. Przepiękna, nostalgiczna opowieść o wrażliwości miłości oraz zaklętych w sercu najskrytszych wspomnieniach.

• Z poetycką wrażliwością autorka tworzy obraz świata rozpiętego pomiędzy epokami.

Rozgrywająca się na krakowskim Kazimierzu historia czwórki przyjaciół, a także ich czworonożnych towarzyszy, poruszy najczulsze struny ludzkiej duszy, wyciśnie z oczu najszczersze łzy, lecz nie zapomni dodać otuchy. Ponadczasowość problemów, z którymi mierzą się bohaterowie, sprawia, że stają się nam bliscy.

• Danuta Sanetra W lesie powietrze przyjemnie pachniało chłodem.
• Mchy i wiosenna trawa zgromadziły w sobie wilgoć i miękkość.
• Czuć było nabrzmiewającą bujność roślin.
• Nadchodziła najpiękniejsza pora roku ze świergotem krzątających się w górze ptaków i kwietnymi wonnościami.
• Las ją oczarował bez reszty, a z Franciszkiem u boku poczuła się bezpieczna.
• Wkrótce roślinność się przerzedziła i wyszli na polanę.
• Z daleka dojrzała dziwne drewniane wieże.

• Nagle huknęło, jakby piorun spadł na ziemię.
• Sparaliżował ją strach.

Pomyślała, że pewnie blisko jest z ich szczytów do białych, kłębiastych chmur.