Galeria 2

Przedmowa... Przedmowę pisze się tak, jak przeczucie zbliżania się do kogoś, czegoś.

• Dusza wówczas objawi się w stanie słodkiego niepokoju.
• Darowane być może będzie dziecięce zapatrzenie na motyla, który siada dziecku na dłoni.

Napisanie przedmowy dla autora tej książki jest zwiastunem, że zaraz, może za chwilę, zakocham się, a wiatr zakołysze się jak kajak na falach Dunaju. Każda autentyczność i bieg podszeptów wyobraźni na kolejnych stronicach Galerii może stać się wniebowstąpieniem, ukrzyżowaniem, pojaśnieniem, miłosierdziem.

• Zrozumiałe, że może stać się również rozczarowaniem.
• Przedmowę piszę jak libretto, kiedy trwa w tobie litania dźwięków i taktów melodii.

• Z obecnością miłości - czar wierności.

W takiej łaskawości uniesienia odchylasz gałązkę jaśminu, bzu, kaliny, aby z każdą chwilą inaczej kreślić w tęczowej mozaice niepojęty czar miłości. Wstępne słowo jest podaniem ręki, krzesła, szklanki wody, kromki chleba; jest zaproszeniem na filiżankę kawy.

• Jest cichym tatarakowym uśmiechem i jeszcze cichszym oczekiwaniem.