Geneza i ewolucja Wydziału Wychowania Fizycznego Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie

Generalnym celem opracowania było ukazanie drogi rozwoju jaką prze-szedł Wydział od jego oficjalnego powołania czyli 27 lipca 1949 roku przez dziesięciolecia do 2020 roku. Jest więc Wydział Jubilatem, ukończył 70 lat.

Jako Jubilat będzie pisany w niniejszym opracowaniu dużą literą ,,W". Działalność Wydziału staramy się pokazać równolegle z rozwojem nauk o kulturze fizycznej, gdyż te nauki stanowią przedmiot badań pracowników i studentów Wy-działu.

Celem jest więc ukazanie i utrwalenie faktów, wydarzeń, zjawisk, które obrazowały funkcjonowanie Wydziału w jego kolejnych fazach rozwoju. Patrząc na nasz Wydział przez pryzmat rozwoju nauk o kulturze fizycznej, pokazujemy działalność ludzi kierujących Wydziałem oraz ich współpracowników i studentów, którzy utrwalali dorobek i doświadczenia Wydziału.

• Podjęliśmy próbę niemalże kronikarskiego opracowania monografii.
• Przytaczamy ważne fakty i wydarzenia, niekiedy wspomnienia i krótkie biografie osób zasłużonych dla Wydziału.

• W miarę możliwości staraliśmy się ważne dla Wydziału wydarzenia ilustrować zdjęciami i kopiami dokumentów.
• Korzystaliśmy również z materiałów dostarczonych bądź uzyskanych z rozmów, wywiadów z pracownikami Wydziału.

Zamierzeniem naszym było ukazanie podstawowych funkcji akademickich: kształcenia studentów, nauki - prowadzenia badań, aktywności sportowej i kulturalnej studentów, wychowania, przemian strukturalnych i organizacyjnych. Za wsparcie naszych działań serdecznie dziękujemy wszystkim oso-bom, które zechciały i znalazły czas na pomoc w opracowaniu.

• Wymieniam w ko-lejności alfabetycznej: dr hab.
• Jakub Adamczyk prof.

AWF, Waldemar Dorcz - konsultacja plastyczna, udostępnienie materiałów archiwalnych, doc. dr Kajetan Hądzelek, mgr Wiesław Januć, Paulina Kaftanowicz przewodnicząca Wydziałowego Samorządu Studentów, mgr Monika Kowalik, prof.

• dr hab.
• Tadeusz Maszczak, dr hab.
• Mirosław Mikicin, doc.

• Krzysztof Perkowski prof.

dr Sławomir Neuhorn, dr Elżbieta Olszewska, dr hab. AWF, mgr Violetta Perzyńska, prof.

• dr hab.

• dr hab.
• Czesław Urbanik, prof.
• dr hab.

Ryszard Przewęda, dr Edyta Sienkiewicz-Dianzenza, mgr Marta Szczypińska, prof. Andrzej Wit, dr Ryszard Wysoczański, doc.

• dr Krzysztof Zuchora.
• Wydział Wychowania Fizycznego był zawsze kojarzony przez środowisko akademickie z całością uczelni.

• Była wyższą szkołą zawodową o dwuletnim kursie kształcenia.
• Takie były oficjalne cele i zadania CIWF wyrażone przez jego twórców.

Jej powstanie w 1929 roku pod nazwą Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego było skierowane na kształcenie instruktorów wychowania fizycznego na potrzeby polskiego wojska, a także nauczycieli wychowania fizycznego do szkolnictwa powszechnego. Jednak środowisko warszawskich Bielan widziało Instytut jako placówkę naukową, akademicką, uniwersytecką.

• Wyrażał je, m.in.

tytuł artykułu zamieszczonego w ,,Przeglądzie Sportowym" (1929) informującym o otwarciu Instytutu: ,,Uniwersytet Kultury Fizycznej na Bielanach w Warszawie". Uniwersyteckie aspiracje części środowiska warszawskiej uczelni powracały wielokrotnie, a szczególnie w okresach wyborczych władz uczelni.

Parokrotnie kandydaci na stanowisko rektora uczelni zapowiadali w swoich programach mniej lub bardziej wyraźnie podjęcie działań na rzecz zorganizowania uniwersytetu kultury fizycznej bądź uniwersytetu sportu. Jednak albo nie udawało im się wy-grać wyborów, albo jeśli się udało, to w trakcie kadencji urzędujący rektor nie podejmował stosownych działań.

Funkcjonowanie Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego cechowało nowatorstwo i poszukiwanie najkorzystniejszych dróg rozwoju. Instytut traktowany był całościowo jako uczelnia, a jednostkami organizacyjnymi w jej strukturze były zakłady, a następnie katedry.

• Okres funkcjonowania CIWF ma liczne opracowania i obfitą dokumentację.

Dlatego w niniejszej monografii tylko sygnalizujemy jego powstanie, aby odnotować fakty historyczne, a także ukazać warunki, które poprzedziły realne powołanie Wydziału Wychowania Fizycznego, ro-zumianego jako jednostka administracyjna uczelni reprezentująca zbliżoną do siebie grupę nauk będących przedmiotem studiów i badań naukowych. W pełni naukowy charakter Wydziału praktycznie zaczął się kształtować wraz ze wznowieniem zajęć dydaktycznych po zakończeniu II wojny światowej.

• Był to 1946 rok.
• Wydział rozwijał się etapowo.

• Niektóre okresy rozwoju miały dynamiczny przebieg w dużym stopniu uwarunkowany ambicjami osób kierujących Wydziałem.
• Taki też kierunek narracji przyjęliśmy w niniejszej monografii.

Droga prowadziła przez ważne wydarzenia naukowe, społeczne, a także polityczne. Uznaliśmy, że w ten sposób tworzymy obraz Wydziału ilustrujący osiągnięcia organizacyjne i naukowe władz, absolwentów uczelni i obecnych pracowników pozwoli połączyć historię i współczesność uczelni jako szkoły pedagogicznej żywo reagującej na zmiany społeczne w zakresie edukacji zdrowotnej, sportowej i olimpijskiej.

• Szczególnie, że np.

Przy-jęty kierunek narracji i prezentowanie osiągnięć w poszczególnych kadencjach nie do końca był możliwy do zrealizowania. w pierwszych latach po II wojnie światowej kadencje nie były równe, władze zmieniały się, np.

• po roku.
• Rektor był mianowany na trzy lata, a dziekan na dwa.

Dlatego niektóre lata pogrupowano mając na uwadze przede wszystkim charakter Wydziału jako instytucji, w której odbywa się proces kształtowania i dojrzewania nauczycieli i trenerów jako liderów edukacji humanistycznej i przewodników kultury fizycznej w globalnym świecie.