Tradycyjne myślenie geopolityczne Polaków koncentrowało się na okrążaniu przez wroga, groźbie utraty terytorium i obcej infiltracji. Położenie ,,między" silniejszymi państwami, które swoje przewagi historyczne wyrażały poprzez ekspansję i agresję stało się źródłem trwałych uprzedzeń.
Od ponad dwu dekad ,,starą" geopolitykę" ,,dualną", zorientowaną na dwu najważniejszych sąsiadów, jako historycznych wrogów, uzupełnia ,,nowa" geopolityka ,,pluralna". Z chwilą wejścia do NATO i Unii Europejskiej Polska znalazła się w nowym układzie współzależności geopolitycznych, w których na relacje sąsiedzkie nakładają się współzależności sojusznicze i konsolidacja wynikająca z wysokiego poziomu integracji.
Ta nowa sytuacja daje szanse umiejętnego godzenia własnych interesów i tożsamości z odmiennymi interesami i tożsamościami najbliższych sojuszników i partnerów, konkurentów i rywali. Ścisła współpraca Polski z państwami i strukturami zachodnimi oznacza przekreślenie jakichkolwiek możliwości na odtworzenie hegemonicznych wpływów któregokolwiek z wielkich sąsiadów.
