Goście

Stanisław Przybyszewski Goście Epilog dramatyczny w jednym akcie ISBN 978-83-288-2701-1 OSOBY: * ADAM. * BELA, jego żona.

• * POLA, jego siostra.
• * GOŚĆ.
• * NIEZNAJOMY.
• * PIERWSZY STARZEC.
• * DRUGI STARZEC.
• * WODZIREJ.
• * GOŚCIE.
• W pałacu przygrywa muzyka Danse macabre Saint-Saënsa.
• Konradowi Rakowskiemu / Park.
• Noc księżycowa.
• W dali rzęsiście oświetlony pałac.
• Po parku przesuwają się z uśmiechem i gwarem pary ludzi wchodzą do pałacu, to znowu wychodzą...
• Stanisław Przybyszewski Ur.
• 7 maja 1868 w Łojewie Zm.
• 23 listopada 1927 w Jarontach Najważniejsze dzieła: Confiteor (1899), Requiem aeternam (niem.
• Totenmesse 1893; pol.
• 1904), De profundis (niem.
• 1895; pol.

• 1895-1896, pol.
• 1901), Dzieci Szatana (niem.
• Satans Kinder 1897, pol.
• 1899); Dla szczęścia (niem.
• Das grosse Glueck 1897, pol.

1900), Nad morzem (1899), Androgyne (1900), Homo sapiens (niem. 1897); Matka (1902); Śnieg (1903); Gody życia (1909); Mściciel (1927) Urodził się na Kujawach, był synem nauczyciela wiejskiego; po ukończeniu niem.

• gimnazjum wyjechał do Berlina, gdzie studiował architekturę i medycynę.
• Opublikowanie rozwijających modernistyczną koncepcję twórcy esejów filoz.
• Chopin i Nietzsche oraz Ola Hanson (publ.
• niem.
• jako cykl Zur Psychologie des Individuums 1892) dało mu wstęp do berlińskiej bohemy artystycznej.

• Ożeniwszy się w 1893 r.
• z norweską pianistką i pisarką Dagny Juel, do 1898 r.

Przybyszewski miał okazję zaprzyjaźnić się z postaciami wyznaczającymi styl epoki, takimi jak August Strindberg, Edward Munch czy Richard Dehmel. przebywał głównie w Norwegii, gdzie poznał kolejnych ważnych twórców, m.in.

• Henryka Ibsena i Knuta Hamsuna.
• Małżeństwo odwiedziło też Hiszpanię, korzystając z zaproszenia pol.
• filozofa-mesjanisty Wincentego Lutosławskiego.
• Następnie w Paryżu Przybyszewski znalazł się w kręgu Miriama (tj.

• i ang.).

Zenona Przesmyckiego, późniejszego wydawcy pism Norwida, tłumacza literatury fr., niem. W 1898 przyjechał do Krakowa, poprzedzany rozgłosem zdobytym w Niemczech, Czechach i krajach skandynawskich; entuzjastycznie przyjęty przez młode środowisko twórcze.

• Wyspiańskiego, a także przewodził cyganerii (do której należał m.in.

W Krakowie redagował młodopolskie ,,Życie" przy współpracy artyst. Tadeusz ,,Boy" Żeleński), otoczony atmosferą skandalu, ze względu na tematykę erotyczną swoich utworów, jak również rozwiązły styl życia, pijaństwo i takie incydenty jak odbicie żony Janowi Kasprowiczowi.

Jego poglądy, będące adaptacją filozofii Schopenhauera i Nietzschego, eksponowały indywidualizm (przede wszystkim jednostki twórczej skłóconej z otoczeniem, wolnej od wszelkich zobowiązań społecznych i moralnych), tragizm natury ludzkiej, rozdartej między pierwiastkiem wyższym, duszą, i niższym, mózgiem (racjonalnością) oraz ideę pożądania jako siły kosmicznej. Głosił, że nowa sztuka powinna być celem samym w sobie, prowadząc artystę (poprzez analizę seksu i stanów patologicznych jako sfer wyłączonych spod kontroli świadomości) do poznania ,,nagiej duszy", wyzwolonej z więzów racjonalizmu i sensualizmu.

• Przyczynił się do rozwoju form artystycznych (np.
• powieści psychologicznej przez wprowadzenie rozbudowanych monologów wewn.
• i mowy pozornie zależnej) oraz postaw myślowych w Polsce.

• Pod koniec życia pisał pamiętniki, wyd.
• pt.
• Moi współcześni.
• Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury.
• Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Na początku dwudziestolecia międzywojennego (1918-1920) Przybyszewski oddziałał także na środowisko poznańskich ekspresjonistów, skupionych wokół pisma ,,Zdrój" (studium programowe ,,Ekspresjonizm, Słowacki i Genesis z Ducha", 1918). W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.

• Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.