Monografia stanowi próbę ustalenia granic dozwolonej krytyki prasowej działalności osób pełniących funkcje publiczne. Temat jest niezmiennie, od wielu lat, interesujący poznawczo.
Żyjemy w świecie, w którym informacja jest towarem znacznie cenniejszym niż dobra tradycyjnie kwalifikowane do kategorii bogactw. konstrukcji prawa do krytyki, treści tego prawa, jak również prawa do ochrony prywatności jednostki oraz konfliktu pomiędzy wolnością prasy a ochroną prywatności.
W pracy zamieszczono bogatą dokumentację w postaci literatury przedmiotu i orzecznictwa sądowego polskiego i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. Monografia może być przydatnym źródłem wiedzy zarówno dla teoretyków prawa, jak i praktyków: sędziów, adwokatów czy radców prawnych.