Celem monografii jest określenie zakresu kompetencji TSUE oraz KE w odniesieniu do krajowych systemów opodatkowania bezpośredniego, których tworzenie należy zasadniczo do praw suwerennych państw członkowskich UE. Zadanie to zostało wykonane w oparciu o analizę orzecznictwa TSUE oraz wyników postępowań prowadzonych przez KE.
Dzięki temu możliwie w najpełniejszy sposób określono, jakie regulacje podatkowoprawne mogą okazać się niezgodne z prawem unijnym, a w konsekwencji zbadano, w jakim zakresie prawodawcy z państw członkowskich UE mogą tworzyć systemy podatków bezpośrednich bez obaw, że pewne elementy tych porządków jurydycznych zostaną uznane za godzące w rynek wewnętrzny UE.
