Grudka bursztynu

8,70 zł

Boratino, bohater powieści "Grudka bursztynu" przypomina świeckiego franciszkanina. Wspólną ich cechą jest dobroć i pogoda ducha.

Los obdarzył go zwierzęcym instynktem i anielskim sumieniem, rzadką wyobraźnią i "łutem" szczęścia.
Dzieciństwo miał biedne, ale niedostatek procentuje głębokimi przemyśleniami.
Za to młodość Boratina była bujna i zawadiacka.
Z każdej opresji wychodził cało.

Pił jak Sergiusz Jesienin, ale nigdy w jego wyczynach nie było niczego, co mogłoby znieważyć ludzką godność. Był szczery, ponieważ nigdy nie utracił dziecinnego widzenia świata, a także rozrzutny i wielkoduszny.

Wszyscy lgnęli do niego jak pszczoły do miodu.
Od dzieciństwa marzył o szczęściu, więc kąpał się w tej namiastce nie żałując niczego.
Nawet siebie.
Rosła legenda, a legenda nie umiera.
Dramat Boratina zaczął się wtedy, kiedy światłość pioruna kulistego podcięła mu nogi i odebrała świadomość.
Przeżył.
Ale po pewnym czasie zaczął dostrzegać w sobie anomalie, zaczynał fikcję mieszać rzeczywistością.
Od fantazmatów nie potrafił się już uwolnić, zauważyli to jego przełożeni.

Więc się zwolnił, aby nie odebrano mu prawa pływania, aby nie stracić łączności z morzem, które dawało mu ukojenie i wypełniało jego sens życia, zmuszając do marzeń, głębszych myśli i patrzenia w nieskończone gwiaździste dale. Było mu gorzko, ale był zawsze bogaty, prócz marzenia o cudownej kobiecie, która sama go odnajdzie, mimo jego dolegliwości fizyczno-psychicznych, miał jeszcze w rękawie atut.

Twórczość.

I wiara czyni cuda.

Pomyślał sobie, ze tyle przeżył, wiec ma prawo, a nawet obowiązek, opisać dzieje swojego losu Mimo, że w Osiedlu traktują go z przymrużeniem oka, on zna swoją wartość i każdego człowieka i nie obniża lotów, nie przestaje myśleć o swojej "Księżniczce". Księżniczka zjawia się, przyjeżdża do księcia i odnosi się wrażenie, że Boratino, który jest urodzony w czepku, szczęścia zostanie dane.

Ale każdemu, co jego.
Kolejny cios...
To tylko kropelki dziewiątej fali - koniecznie należy przeczytać całość.

Nieustannie o tym myślimy i biegniemy za swoim marzeniem.

Powieść jest metaforą i zwierciadłem życia każdego człowieka, bez względu na zawód i predyspozycje; każdy z nas dąży do szczęścia, do miłości, do spełnienia. Każdy z nas doświadcza tego samego, co Boratino, zmieniona jest może treść, ale nie esencja.