Dwie korony. Dwie drogi.
Polska pod panowaniem Jadwigi Andegaweńskiej, pierwszej kobiety, która jako król zasiadła na tronie przodków, i jej męża Władysława Jagiełły. Młoda władczyni gromadzi wokół siebie grono wybitnych intelektualistów epoki oraz podejmuje się wskrzeszenia krakowskiej wszechnicy.
Wspiera zarówno uczonych, jak i artystów, zakłada szpitale i przytułki, funduje kościoły. Lud ją miłuje, a ci, którzy niegdyś jej nie doceniali, żywią ku niej wielki szacunek.
Bezwzględny przeciwnik w postaci hardego zakonu nie szczędzi wysiłków, by zatrząść nim w posadach i nawołuje do krucjaty przeciw Litwie rycerzy z Anglii, Francji oraz księstw niemieckich. Tymczasem siostra Jadwigi, Maria, dowiaduje się, że jej mąż Zygmunt Luksemburski, gromadzi sojuszników, snując plany zagarnięcia polskich ziem Władczynie dwóch sąsiednich królestw, będą musiały znaleźć w sobie siłę do przezwyciężenia narastających trudności, a przede wszystkim odegnania zbliżającego się widma wojny.
Strzały, które miały w nią ugodzić, odbiły się od tarczy trzymanej niewidzialną ręką.