Hermańce

Hermańce to współczesna wieś zagubiona gdzieś w Polsce. Rytm życia wyznaczają w niej powtarzające się wizyty w kościele, gospodzie i ośrodku leczenia uzależnień (kolejność dowolna).

• Bezrobotny mężczyzna postanawia zostać literatem i zabiera się do pracy z zapałem godnym lepszej sprawy.

W tym rytuale uczestniczy także główny bohater powieści, niejaki Złotowski, który choć dobiega trzydziestki, to wciąż żyje na garnuszku rodziców. Próbuje dojść, dlaczego spaliła się pani Mela, i wyjaśnia, co właściwie w zdominowanej przez mężczyzn społeczności robi Stowarzyszenie Wdów.

• "Hermańce" nie są ani kolejnym smutnym traktatem o popegeerowskiej wsi, ani idyllicznym obrazkiem polskiej prowincji.
• To pełna humoru powieść o ludziach z krwi i kości, którzy codziennie muszą zmagać się z trudną rzeczywistością.

Snuta przez niego opowieść to obraz hermańskich obyczajów, z których oprócz picia wódki należy wymienić także odwieczne kłótnie rządzących niepodzielnie we wsi księdza i doktora. Barbara Kosmowska ma wyjątkowy talent do tworzenia co prawda niejednoznacznych moralnie, ale za to sympatycznych postaci.

• Kosmowska w dowcipny sposób przemyca socjologiczną i psychologiczną prawdę.
• Turystki smażyły się nad jeziorem niczym skwarki z Kubiewowego prosięcia.
• Edek zauważył, że coraz mniej materiału zużywają w fabrykach na stroje kąpielowe.
• I ta oszczędność bardzo mu się podobała, choć nie w każdym wydaniu.
• Do mnie lepiła się jakaś nowa.
• Przyjechała z dużego miasta.

Między kozetką a amboną toczy się zwyczajne życie - zawiązują się przyjaźnie, zaczynają i kończą związki, chłopcy pałętają się po okolicy w poszukiwaniu zaczepki, a dziewczyny próbują złapać męża. Blada, chuda, do kobiety mało podobna.

• W dodatku mocna w gębie.

No i niedelikatna, gdyż już na początku wykpiła mnie za elegancki bajer, na który próbowałem ją wyrwać. (fragment) Z recenzji poprzednich książek: Znakomita proza, świetny styl, doskonałe obrazowanie, wyraziści bohaterowie.

• Kosmowska po raz kolejny potwierdziła swoją nieprzeciętną umiejętność opowiadania lekko o sprawach trudnych.
• Dorota Smoleń, czytelnia.onet.pl