Hiena z Kaprovicz

Jak mówi stare elfie powiedzenie: ,,Gdzie człowiek, tam rodzi się chaos". Chaos nazywający się Kornelia Azatka.

• Nekro to śmierć!
• Nell nie jest zarządcą bogatych i wpływowych staruszków, ale hieną cmentarną.
• Na dodatek Kaprovicze to miasto pełne elfów, a Nekropole jest elfim cmentarzem.
• I umarlaki żyją!
• Nell wpada w tarapaty tuż po przyjeździe do Kaprovicz, myląc korytarze w Urzędzie Miasta.
• Elfy nie są dobre i przyjazne, nawet nie są podobne do elfów Tolkiena.
• Są wredne, wyrachowane i dzielą się klasowo.

Nie od razu po przyjeździe do nowej pracy na stanowisko zarządcy Nekropola człowiek dowiaduje się o tych, zdawałoby się, tylko kilku niedomówieniach. To podli uwodziciele jak Vincent Zura; pyskate feminelfki jak Iwra Lasocka; i królowe ciemności niczym Liv - jedna z tych ubóstwianych sióstr: ,,Ooo...

• Ultarty...", do tego przefarbowana czarownica.

Przygody Nell rozpoczyna pasmo przezabawnych sytuacji: zostaje miejscową swatką, jest kilkakrotnie porywana, popada w niełaskę księżniczek szlacheckich, wdając się w liczne bójki nieprzystające urzędnikowi publicznemu, i urządza najpiękniejsze popijawy na elfim cmentarzu. Credo hieny cmentarnej brzmi: ,,Przetrwać, gdy hiena jest na samym końcu hierarchii bytności".

Nie jest przecież winą Nell to, że nikt nie przygotował ludzi w zakresie elfickiego savoir-vivre i nie wyjaśnił, dlaczego pocałunki wszystkich elfów smakują truskawkami z bitą śmietaną. Opowieść o Nell - niefrasobliwej hienie cmentarnej, która swoim ludzkim poczuciem humoru wprowadza nieład do uporządkowanego elfiego świata.