Historia przemocy

Młody paryżanin wraca do domu w wigilijną noc po udanej kolacji z przyjaciółmi. Jest czwarta nad ranem i ulice są puste.

• Nieopodal domu zaczepia go nieznajomy.

Decyzja o tym, czy zaprosi go do domu, czy nie, na zawsze zmieni życie głównego bohatera. Édouard Louis, młoda gwiazda literatury, nazywany francuskim Faulknerem, snuje fascynującą opowieść o tym, co dzieje się z człowiekiem, który doświadcza przemocy.

• "O dobrych książkach trzeba rozmawiać.
• Połowa maja, messenger.
• Szybka wymiana zdań w biegu.
• Czytam Louisa.
• Świetny jest!
• (Mówiłem).
• Kapitalnie skrojona powieść.

(Potwierdzam, świetna konstrukcja!) I te zmiany tempa akcji, te głosy z offu! (A do tego cała prawda o współczesnej Francji, o przemocy, która narasta).

• Jestem tą książką zachwycony.
• (I ja.

I będą kolejni, zobaczysz)." Wojciech Szot / Kurzojady (Michał Nogaś / Gazeta Wyborcza/Radio Książki) "W hipnotycznej powieści Louis dociera do tego, co w przemocy uniwersalne – prawideł, które tworzą „historię przemocy”. Te prawidła dotyczą nieodwracalnego psychicznego naznaczenia ofiar; zrodzonej przez upokorzenie nienawiści i pragnienia zemsty; wreszcie - poczucia wywłaszczenia z własnej historii, która – opowiadana przez innych - staje się coraz bardziej obca i niewyrażalna.

• Proza, której nie da się zapomnieć." Juliusz Kurkiewicz "Książki.
• Magazyn do Czytania" "Przerażająca konfrontacja ofiary i oprawcy.

• Louis tworzy opowieść o tym, jak rodzą się strach i uprzedzenie.
• Do czego prowadzą.
• I o tym, że mogą być później groźniejszymi oprawcami niż ten realny.
• Dreszcze przy lekturze." Jarosław Czechowicz, "Krytycznym okiem"

Pokłady zła oraz żądzy, ale potem przede wszystkim to, co pozostaje...