Hodowca światów

Jeśli myśleliście, że granice fantasy zostały już określone, to jesteście w błędzie. Właśnie przesunięto je nawet...

• poza granice kosmosu.

• Co?
• Zło.
• Najprawdziwsze Zło.

Kiedy wydaje się, że wszystko wróci na swoje miejsce, zło świata zostało pokonane, a bohaterowie mogą wreszcie odpocząć, zająć się rodzinami, wychowywaniem dzieci i odbudowywaniem świata, nadciąga... Monstrualne i niewyobrażalne, bo zrodzone, a właściwie rozrośnięte w głębinach wszechświata.

• Hoduje światy i zaraża je złem.
• Po co?
• Bo dzięki temu żyje i pęcznieje.
• Czy naszym bohaterom, zmęczonym już jednak poprzednimi bojami uda się ocalić świat przed naprawdę ostateczną zagładą?
• Nie będzie to proste, zwłaszcza że Najczystsze Zło umie dobierać sobie pomocników.

Idzie i pożera, wiecznie nienasycone, wiecznie głodne i spragnione. Wszystko wskazuje na to, że nawet bóg Dagda stanie po jego stronie, nie bacząc na konsekwencje.

• A gdy ściągnie do pomocy swoją bliźniaczą siostrę...
• Śmierć, wtedy dopiero się zakotłuje.
• Brawurowe zakończenie irlandzkiego cyklu o walce dobra ze złem, które trzeba przeczytać!
• Dwie pierwsze części: "Scheda gigantów" i "Kopiec nimf" znacie już doskonale.

Na szczęście Arduinna, pani życia i miłości, pozostaje wierna rodzajowi ludzkiemu.