Ostatnia część cyklu powieściowego wybitnego przedstawiciela polskiego modernizmu Stanisława Przybyszewskiego, w której to Falk próbuje podzielić życie między oficjalną rodzinę i kochankę. Coraz bardziej angażuje się także w radykalne koła socjalistyczne i anarchistyczne.
Temat powieści koncentruje się wokół niemoralnych czynów Erika Falka - emigranta z Polski, zamieszkałego w artystycznym Berlinie na początku lat 90. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów z których pochodzi.
