Wśród licznych kategorii pojęciowych współtworzących współczesną wiedzę w dziedzinie ekonomii i zarządzania niewątpliwie poczesne miejsce zajmu!ją, ściśle związane z sobą, przedsiębiorczość i innowacyjność. W teorii wysoką rangę zapewniły im przede wszystkim publikacje A.
Druckera, wskazujące na znaczenie twórczej inwencji wynalazców i przedsiębiorczej kreatywności menedżerów w poszerzaniu zakresu i doskonaleniu sposobów zaspokajania ludzkich potrzeb, a tym samym stymulowania wzrostu gospodarczego i dobrobytu społeczeństwa. W praktyce gospodarczej innowacje stanowią ważny oręż w zdobywaniu przewagi konkurencyjnej na coraz bardziej wymagającym rynku.
Są główną metodą nie tylko podnoszenia jakości oraz racjonalizacji metod i kosztów wytwarzania, lecz także sposobem różnicowania oferty w dążeniu do coraz lepszego zaspokajania potrzeb i oczekiwań konsumentów i użytkowników wyrobów i usług. W tej sytuacji innowacyjność, kreatywność i zdolność do podejmowania ryzyka innowacyjnego stała się ważnym kryterium oceny indywidualnych i zespołowych kompetencji przedsiębiorczych.
Przedsiębiorczość i innowacyjność są cechami pożądanymi we wszystkich dziedzinach ludzkiej aktywności, lecz jedynie w biznesie stanowią one warunek niezbędny rozwoju zarówno w skali gospodarki narodowej, jak i każdego poszczególnego przedsiębiorstwa.
