Aby zrozumieć zjawiska gospodarcze i społeczne zachodzące we współczesnej gospodarce światowej, należy przyjąć założenie, iż rozwój gospodarczy coraz bardziej zależy od wiedzy i innowacji, a czynnikami decydującymi o nim stają się działalność badawczo-rozwojowa, działalność innowacyjna i kapitał ludzki, świadomość kluczowej roli wiedzy i innowacji spowodowała wzrost znaczenia programów stymulowania procesów innowacyjnych w polityce gospodarczej zarówno krajów wysoko rozwiniętych, jak i państw nadrabiających dystans w stosunku do liderów. Kwestia podnoszenia innowacyjności jest szczególnie istotna w kontekście polskiej gospodarki.
Pomimo wielu zapowiedzi dotychczas nie powstała w Polsce całościowa i konsekwentna strategia zwiększania innowacyjności gospodarki, a podejmowane próby poprawy sytuacji w tym obszarze nie przynosiły zadowalających efektów i nie były kontynuowane po zmianach kolejnych rządów. Wskazuje to na potrzebę ukształtowania spójnej strategii, która przyczyni się do postępu w procesie konwergencji innowacyjności Polski z innymi krajami Unii Europejskiej, zwłaszcza Europy Zachodniej.
Monografia jest efektem szerokiej analizy poziomu innowacyjności polskiej gospodarki na tle pozostałych krajów Unii Europejskiej. Publikacja jest skierowana do studentów uczelni ekonomicznych, uczestniczących w wykładach na temat procesów innowacji, polityki innowacyjnej oraz polityki naukowo-technicznej.
