Wydany pośmiertnie zbiór najlepszych tekstów legendarnej amerykańskiej autorki opowiadań, który stał się sensacją literacką.Lucia Berlin urodziła się w 1936 roku na Alasce, zmarła w Kalifornii w roku 2004. Pisała pięknie, ale sporadycznie, przez całe lata sześćdziesiąte, siedemdziesiąte i osiemdziesiąte.
Jej opowiadania inspirowało wczesne dzieciństwo spędzone w górniczych osadach na Zachodzie, eleganckie lata nastoletnie w chilijskim Santiago, trzy nieudane małżeństwa, trwający większość życia alkoholizm, czas spędzony w Berkeley, Nowym Meksyku i Mexico City, a także rozmaite prace, które wykonywała, by móc pisać i utrzymać czterech synów. Trzeźwa i regularnie pisząca w latach dziewięćdziesiątych, przyjęła stanowisko wykładowczyni na Uniwersytecie Kolorado w Boulder w 1994 i wkrótce została tam profesorką.
Zmarła w Marina del Rey.Instrukcja dla pań sprzątających to zbiór jej najlepszych opowiadań, wydany w 2015 roku i przyjęty z zachwytem przez recenzentów i rzesze czytelników, którzy przedtem z twórczością Berlin nie mieli okazji się zetknąć. Z charakterem Raymonda Carvera, humorem Grace Paley i mieszaniną własnej inteligencji i melancholii Berlin tworzyła cuda z dnia codziennego, pokazując chwile objawień w pralniach samoobsługowych i ośrodkach resocjalizacji amerykańskiego południowego Zachodu, w rezydencjach wyższej klasy w Bay Area, wśród telefonistek i zmagających się z życiem matek, autostopowiczów i złych chrześcijan.
Jest to zbiór mistrzyni krótkiej formy, który wprawi czytelników w zdumienie, jak mogli jej dotąd nie znać.Opowiadanie te rozgrywają się w miejscach, które Berlin zna najlepiej: w Chile, w Meksyku, na południowym Zachodzie i w Kalifornii, mają swobodny, bezpośredni, natychmiast przyswajalny styl, który wyróżnia tę twórczość.
