Celem niniejszej monografii jest omówienie tych instytucji prawa cywilnego, które mogą być wykorzystywane przy określeniu wysokości szkody i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Należy podkreślić, iż pole niektórych rozważań świadomie zawężone zostało do wskazanych zagadnień, albowiem one same dostarczają niezwykle bogatej i obszernej materii do przemyśleń.
Monografia została podziela na siedem rozdziałów, z czego trzy pierwsze rozdziały oraz rozdział siódmy dotyczą materii stricte prawa karnego w zakresie naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz nawiązki, z kolei rozdziały czwarty, piąty i szósty wykazują charakter mieszany, gdyż dotyczą regulacji cywilnoprawnych, ale w odniesieniu do prawa karnego.
