Corporate governance stanowi istotny nurt ekonomii instytucjonalnej, która ma na celu podniesienie efektywności przedsiębiorstw i pozyskanie zaufania inwestorów. W wyniku zmian w strukturze akcjonariatu współczesnych korporacji maleje znaczenie inwestorów indywidualnych, a ich miejsce zastępują inwestorzy instytucjonalni, w szczególności instytucje finansowe.
Monografia określa miejsce inwestorów instytucjonalnych w nadzorze korporacyjnym nad polskimi spółkami publicznymi, w których instytucje te mają swoje udziały. Zaprezentowano zestaw narzędzi dostępnych dla inwestorów instytucjonalnych, które mogą zostać przez nich wykorzystane w sprawowaniu lepszego nadzoru nad udziałami w spółkach portfelowych.
Udzielono odpowiedzi na pytanie, czy inwestorzy korzystają z dostępnych im narzędzi i decydują się na podejmowanie prób ewentualnej restrukturyzacji spółki portfelowej, czy zamiast tego wybierają w takiej sytuacji wyjście z inwestycji poprzez sprzedaż akcji danej spółki, pozostawiając kwestie nadzoru i podejmowania ewentualnych działań naprawczych pozostałym udziałowcom. W monografii określono udział inwestorów instytucjonalnych w procesach i mechanizmach nadzoru korporacyjnego nad polskimi spółkami publicznymi ze wskazaniem na rozbieżność pomiędzy udziałem instytucji w tworzeniu ram ładu korporacyjnego a rzeczywistym stosowaniem jego wytycznych w praktyce nadzoru nad polskimi spółkami publicznymi.
do pracowników naukowych uczelni ekonomicznych zajmujących się problematyką funkcjonowania rynków finansowych, finansów korporacyjnych, zarządzania spółkami kapitałowymi, przedstawicieli wyższych szczebli korporacji, słuchaczy studiów podyplomowych z zakresu zarządzania finansami spółek kapitałowych oraz nadzoru instytucjonalnego nad rynkiem kapitałowym, a także do studentów, w szczególności kierunków finansowych i zarządzania, zainteresowanych corporate governance.
