Julia Fiedorczuk Tlen część trzecia: Miejsca It has been played once more J.A. nagle w samym środku mitycznej przyszłości starsza od siebie, a co będzie później och, Blake'u, Słoneczniku, wiem, wiem nawijam jak Allen Ginsberg wybacz wierszu, mam chandrę, wybacz czytelniku jutro spełnię wszystkie noworoczne postanowienia teraz tu posiedzę, droga czekolado dziękuję, że jesteś dziś przy mnie butelko Merlota, i tobie, telewizjo, dziękuję agencie Coop...
23 lutego 1975 Najważniejsze dzieła: Listopad nad Narwią (2000), Bio (2004), Planeta rzeczy zagubionych (2006), Tlen (2009), tuż-tuż (2012) , Biała Ofelia (2013), Nieważkość (2015), Psalmy (2018) Poetka, wykładowczyni akademicka, badaczka literatury amerykańskiej. Prozaiczka, autorka opowiadań oraz powieści Biała Ofelia (2013) i Nieważkość (2015, nominowana do Nagrody Literackiej Nike).
Wraz z Gerardo Beltránem, zamieszkałym w Polsce meksykańskim poetą i tłumaczem, wydała też programową książkę zatytułowaną Ekopoetyka. W poetyckiej praktyce Julii Fiedorczuk ekopoetyka oznacza przede wszystkim odmowę stawiania człowieka na pierwszym miejscu, zwrot w stronę przyrody znajduje zaś niekiedy swoje dopełnienie w odwołaniach do języka nauki.
W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.