Gdy nasi przodkowie zostali wygnani ze schronienia, jakie zapewniał im las deszczowy, musieli zacząć walczyć o przetrwanie w nieznanym i niebezpiecznym świecie sawanny. Mniejsi, wolniejsi i słabsi niż wiele z tamtejszych drapieżników byliby skazani na wymarcie, gdyby nie wpadli na społeczne rozwiązanie stojącego przed nimi problemu.
Czy człowiek jest z natury dobry i chętny do współpracy, czy raczej do działania popycha go rywalizacja i potrzeba zajęcia wysokiej pozycji w hierarchii? Czy podstawą naszych zachowań romantycznych jest zakorzeniony w nas pragmatyzm, czy może chemia odczuwana przez dwójkę ludzi i ulotność chwili?
I czy to możliwe, aby lęki społeczne pokolenia X, Y i Z miały swoje źródła na sawannie? Aby uzyskać odpowiedzi na te i wiele innych pytań dotyczących naszych współczesnych zachowań, wystarczy spojrzeć na ludzkie reakcje przez pryzmat psychologii ewolucyjnej.
Okazuje się, że zarówno za naszą miłością do babci, jak i niekiedy głęboko skrywaną satysfakcją z cudzego nieszczęścia stoi nasza ewolucyjna przeszłość. Cóż, dzięki babci dawniej można sobie było pozwolić na rodzenie większej liczby dzieci, a poza tym była ona fantastyczną przynętą.
Kiedy zaś któremuś z rywali w grupie się nie powodziło, spadał w hierarchii, a to zwiększało szanse na przetrwanie naszych przodków, było się więc z czego cieszyć. Pogoń za szczęściem, miłością czy pieniędzmi to nie wytwór współczesności, ale nasze dziedzictwo!
Łącząc antropologię, biologię, historię i psychologię z ewolucją, William von Hippel rzuca w tej książce nowe światło na nas samych. Dostarcza wiedzy o tym, kim jesteśmy, i radzi, jak wykorzystać te informacje, abyśmy mogli poprawić jakość swojego życia i uniknąć pułapek współczesnego świata.
