Janusz Jerzy Sobolewski ps. Jurek sandomierzanin w Powstaniu Warszawskim

Janusz Jerzy Sobolewski urodził się 01.09. 1921 r.

• w Chełmie Lubelskim.
• Dzieciństwo i młodość spędził w Sandomierzu.
• Tu ukończył państwowe Gimnazjum i Liceum im.
• Marszałka Józefa Piłsudskiego.
• W latach szkolnych działał czynnie w harcerstwie.

W trakcie okupacji hitlerowskiej początkowo działał w konspiracji na terenie powiatów sandomierskiego, opatowskiego, janowskiego i tarnobrzeskiego. Był związany ze Służbą Zwycięstwa Polski, Związkiem Walki Zbrojnej, Stronnictwem Narodowym, później z Narodową Organizacją Wojskową i Armią Krajową.

• Dwukrotnie aresztowany i więziony przez gestapo zdołał zbiec z kieleckiego więzienia w listopadzie 1942 r.
• i z Obozu Pracy Poprawczej tzw.
• Gęsiówki w Warszawie w listopadzie 1943 r.

• W powstaniu, oddział wykazał się w walkach na Woli oraz w obronie Starego Miasta.
• Kpr.
• pchr./ppor.
• Janusz Jerzy Sobolewski pierwszy raz został ranny w głowę 20.08 na terenie Wytwórni Papierów Wartościowych.
• Pomimo to, brał dalej udział w walkach i w dniu 26.08.

W Powstaniu Warszawskim walczył jako dowódca drużyny w plutonie 1908, zwanym początkowo Tygrysy Woli, a później Oddziałem Specjalnym Juliusz, wchodzącym w skład Batalionu Gustaw. został ranny w udo, a ponieważ cierpiał na hemofilię, nie było dla niego ratunku i zmarł z upływu krwi w szpitalu powstańczym w dniu 27.08.1944 r.

• Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w kwaterze poległych żołnierzy z batalionów Gustaw i Harnaś.

Janusz Jerzy Sobolewski został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari i dwoma Krzyżami Walecznych z uzasadnieniem w rozkazie dowódcy AK Bora za wyjątkową odwagę wykazaną w walce.