Jeszcze dzień życia

Rok 1974. W Portugalii wybucha rewolucja, reżim wojskowy Salazara zostaje obalony, kolonie wśród nich Angola odzyskują niezależność.

• Na ulicach Luandy zaczyna wrzeć.
• W nastroju wyczekiwania na moment zagłady europejscy osadnicy opuszczają miasto razem z całym swoim dobytkiem.
• Gorączka ucieczki opanowuje wszystkich, Luanda pustoszeje.
• Rozpoczyna się prawie trzydziestoletnia wojna domowa.
• Ryszard Kapuściński przyjeżdża do kraju podzielonego przez armie.
• Przez pewien czas jest tam jedynym korespondentem zagranicznym.

• Strefa przyfrontowa przechodzi z jednych rąk w drugie.
• Nigdy nie wiadomo, kto czuwa na następnym posterunku.
• Każdy może być ostatnią osobą, którą reporter zobaczy.
• Ale co równie prawdopodobne może jemu i towarzyszącym mu żołnierzom uda się wyrwać dla siebie jeszcze dzień życia.

Wśród niewiarygodnego zamętu spotyka kolejne osoby, których losy stają się ilustracją okrucieństwa wojny: comandante Ndozi, comandante Farrusco i komisarza politycznego Ju-Ju z partii MPLA, jeńców wojennych z przeciwnej FNLA, Carlottę, piękną dziewczynę-żołnierza, która ochrania zagranicznych dziennikarzy... Reportaż z Angoli nazwany przez autora jego pierwszą prawdziwą książką to wyjątkowe połączenie wojennej relacji z artyzmem literatury tak charakterystyczne dla Ryszarda Kapuścińskiego.