Język poetycki Mirona Białoszewskiego. Wydanie drugie, rozszerzone

Książka autorstwa Stanisława Barańczaka "Język poetycki Mirona Białoszewskiego" ukazała się nakładem Ossolineum w roku 1974. Niniejsza edycja rozszerzona została o pozostałe teksty Barańczaka o Białoszewskim.

• Są wśród nich recenzje i eseje, jest poetycka parodia i metodologiczny pamflet.
• Znaczenia Barańczakowskiej pracy nie sposób przecenić, i to z wielu powodów.

Była pierwszym tak obszernym, systematycznym, precyzyjnym i bardzo pasjonującym w lekturze opisem dostępnej ówcześnie całości dzieła Białoszewskiego. Z perspektywy czasu dobrze widać, że książka przewartościowała literaturoznawcze, krytyczne i czytelnicze hierarchie: badacz przekonująco (choć niekoniecznie wprost) przedstawił Białoszewskiego jako jednego z naszych największych poetów.

Pisząc o autorze "Mylnych wzruszeń", Barańczak w istotny sposób zmodyfikował też i poszerzył myślenie o poezji w ogóle.Książka, przez wielu dziś poszukiwana, pozostaje wzorcowym przykładem interpretacji tekstu literackiego, zarówno pojedynczego wiersza, jak i zbioru dokonań pisarza. Wznawiamy ją w siedemdziesiątą rocznicę urodzin Stanisława Barańczaka."Interpretacje Barańczaka, tak dokładne w strukturalnej analizie tekstu, tak - wydawałoby się - "sformalizowane" w swoim instrumentarium i swoim przebiegu, są w efekcie niebywale zhumanizowane, wdzierające się w "centrum przeżycia" ludzkiego, centrum ludzkiego "zachowania" się wobec świata".Ireneusz Opacki"Byłem trzy dni w Poznaniu.

• Sporo przyjemności i sporo kłopotu.
• A na pewno wysiłku.
• Nie było czasu na chodzenie po mieście zupełnie.
• Wieczory autorskie pochłaniały całą energię.
• Odwiedziłem Barańczaka w jego mieszkaniu.

Trochę było to krępujące, bo Balcerzanowa, która mnie tam zawiozła, uprzedziła, że mieszkanie jest na ciągłym podsłuchu".Miron Białoszewski, "Tajny dziennik", fragment wpisu z 2 marca 1980 roku Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.