Juno

Juno to dowcipna, nieco złośliwa, a zarazem ogromnie smutna opowieść o rodzinie, ambicji, kredytach, śmierci i żałobie oraz o pewnej astronomce z XVII wieku. Na przykładzie jednej całkiem zwyczajnej rodziny z mazurskiej wsi Anna Dziewit-Meller pokazuje, że wszyscy rodzimy się od razu pod kreską.

• Toż by gwiazdy przestały obracać się regularnym torem.
• Aleksandra zbliża się do czterdziestki, pracuje i wychowuje trzech synów.
• Jej codzienność to tony obowiązków i problemy finansowe.
• A chciałaby od życia znacznie więcej.
• Marzy o uznaniu czytelników i intelektualnej sławie, próbuje więc swych sił jako pisarka.
• Jej młodsza siostra Marianna mieszka w rodzinnej wsi na Mazurach.
• Jest popularną instagramerką.

Każdy winien jest co innego i swój dług ma zaciągnięty gdzie indziej, ale, jak powiada dobry duch tej powieści poeta Rabelais: Świat bez długów! Z pozoru szczęśliwa i spełniona, pragnie macierzyństwa i zmaga się z poczuciem winy, które nosi w sobie od dzieciństwa.

• Siostry są jak ogień i woda, a ich relacje pełne są niedomówień .
• Czy choroba ojca, pozwoli im odtworzyć więź i pogodzić się z wydarzeniami z przeszłości?

Juno to powieść o kobietach, o kryzysie wieku średniego, ale również o długu i o winie, które to kategorie autorka umiejętnie wyrywa z kontekstu ekonomicznego czy prawniczego, przenosząc je na codzienne doświadczenie.