Niniejsza praca analizuje kwestię tego, w jaki sposób i jak dalece jurysdykcja krajowa poszczególnych państw członkowskich w transgranicznych sprawach upadłościowych jest dzisiaj ograniczana - na rzecz innych państw - przez unijny porządek prawny oraz przez prawo wewnętrzne danego państwa i jakimi kompetencjami w tym zakresie poszczególni członkowie Unii tak naprawdę dysponują.
