Kartki z pamiętnika młodej mężatki

Warszawy czar i Kazio-talizman, czyli o przewrocie majowym z perspektywy hotelowego okna. Magdalena Samozwaniec przedstawia beztroską Mimi Bigourdan, a właściwie Mimi przedstawia się sama: "Postanowiłam pisać pamiętnik, aby utrwalić swoje wrażenia pierwszych dni w Polsce po długoletnim pobycie w Paryżu".

• Wrażeń jest bez liku, a wszystko szalenie zabawne.
• "Zwyciężamy.
• Wciąż słyszę okrzyk na cześć naszych wodzów.
• Tłum ludzi przeszedł pod oknami Bristolu, śpiewając piękną pieśń: Nie damy ziemi skąd nasz ród.

Mimi kocha Warszawę, przyjaciel Kazimierz mówi o miłości, pamiętnik kipi emocjami i skrzy się humorem. O, nie, nie damy!

• Jest to wzniosłe i porywające.
• Przyłączyłam się w duchu do śpiewających.
• W dali słychać grzmot nieustanny armat, bomb i kartaczy.
• Moja niesłychana odwaga wprost mnie przeraża.

• Rzecz o przewrocie majowym z 1926 roku - niezwykle przewrotnie.
• A poza tym o doktorach, kokietowaniu i bólu istnienia.
• Ot, problemy młodej mężatki.
• Posłowie do książki napisał znany publicysta Jan Wróbel.
• Nie ma nic trudniejszego jak kokietowanie doktorów.
• Trzeba się nieraz siłą woli wstrzymywać od wypróbowanych skądinąd i efektownych powiedzeń i przechwałek.
• - To dziwne - mówią czasem kobiety dla dodania sobie prestige'u - ale ja na przykład nie mam wcale pulsu.
• Nikt się go nie domaca.
• To trudno, u mnie już widać wszystko musi być inaczej jak u drugich.

Ce sang froid!" Zaskoczona wydarzeniami Mimi na swój sposób interpretuje sytuację obserwowaną przez szyby hotelu Bristol (a jeszcze do tego uruchamia wyobraźnię). Wrażenie bywa na ogół, jeśli nie bardzo, to w każdym razie dosyć zastanawiające.

• Zakochany znajdzie w tym fenomenie jeszcze jeden dowód, że takiej drugiej nie ma.

I patrząc na śliczną nóżkę w migdałowej jedwabnej pończoszce, poczuje, że sam ma puls w porządku. Tymczasem doktor tyle tylko, że sobie przypomni najniepotrzebniej rozdziały swoich ksiąg medycznych, np.: patrz nr.106 "Charłactwo", 189B "Histeria".

• (fragment)