Karuzela samobójczyń

Uniwersytet w Cambridge sceną zbrodni doskonałych: morderstw bez mordercy. Ofiary zabijają się same...

• Cambridge tuż przed północą to miasto czarnych cieni i złotego światła.

• Powietrze u stóp wieży jest nieruchome.
• Na szczycie wieje wiatr.
• Na tyle silny, że włosy kobiety łopoczą wokół jej głowyjak flaga.
• Kobieta jest młoda i byłaby piękna, gdyby jej twarz nie była pozbawiona wszelkiego wyrazu.
• Gdyby w jej oczach było jakiekolwiek światło.

Reflektor prawie pełnego księżyca oświetla eleganckie niczym weselny tort budynki, filary wskazujące bezchmurne niebo jak kamienne palce,i nielicznych ludzi, którzy błądzą jeszcze po ulicach, jak zjawy, to pojawiając się w plamach światła, to niknąc w cieniu.Kobieta stojąca na krawędzi jednej z najwyższych wież wygląda jak turystka podziwiająca widok. To twarz kogoś, kto wierzy, że jest już martwy...

• Uniwersytetem Cambridge wstrząsa seria tajemniczych samobójstw.

Już kilkanaście dziewczyn odebrało sobie życie - w bardzo gwałtowny, krwawy, makabryczny sposób. Sposób, który każe doktor Evi Oliver, uniwersyteckiemu psychiatrze, podejrzewać, że to coś więcej niż zbieg okoliczności.

• Do Cambridge przyjeżdża z Londynu Lacey Flint.
• Prowadzi śledztwo, udając studentkę.
• Niebawem ktoś zaczyna ją straszyć, wykorzystując jej najskrytsze lęki.

I zaczynają ją dręczyć te same niepokojące koszmary, o jakich mówiły dziewczyny, zanim odebrały sobie życie...