Ustawa o Policja nakłada na Policję obowiązek zwalczania nie tylko przestępstw, ale i wykroczeń. By skutecznie mogła ona go realizować, jej funkcjonariusze powinni znać zarówno uwarunkowania prawne z tego zakresu, jak i posiadać umiejętność dokonywania prawidłowej kwalifikacji prawnej oraz kompleksowej oceny zdarzeń, z którymi stykają się w codziennej służbie, a które wyczerpują znamiona wykroczeń.
Dlatego w procesie dydaktycznym, mającym na celu ich przygotowanie do praktycznej realizacji tego obowiązku, bardzo ważną rolę odgrywa rozwiązywanie kazusów, bowiem -- jak w swoim zbiorze kazusów z zakresu procesu karnego napisał prof. Stanisław Waltoś1 -- ,,Chodzi o to, by suche normy prawne wiązały się z konkretnymi żywymi sytuacjami, dzięki czemu poprzez przywoływanie w pamięci tych sytuacji wywołać będzie można w niej treść przepisów prawnych.
Chodzi także o to, by student ośmielił się na ryzyko zestawienia faktów z normami prawnymi i wyciągania wniosków z takiej operacji". Upraktycznienie szkolenia policyjnego poprzez rozwiązywanie kazusów służy lepszemu przygotowaniu funkcjonariuszy do wykonywania zadań związanych ze zwalczaniem czynów zabronionych będących wykroczeniami.
Zbiór tych kazusów zawiera opisy zdarzeń (stanów faktycznych) wzbogaconych pytaniami, na które należy udzielić odpowiedzi, a w niektórych wypadkach wykonać także zadania praktyczne, np. Ich rozwiązywanie sprzyja więc nabywaniu umiejętności sprawnego i właściwego posługiwania się tekstem ustaw wykroczeniowych oraz dostrzegania wzajemnych relacji zachodzących między przepisami materialnoprawnymi i procesowymi, np.
Opracowanie to w swojej części końcowej zawiera przykłady testów i innych zadań sprawdzających stopień opanowania treści programowych. Zastępuje ono wcześniejszy zbiór kazusów, który w znacznej części zdezaktualizował się z powodu zmian, w szczególności przepisów procesowego prawa wykroczeń.
