"Kino artystów i artystek" to autorska historia kina awangardowego, eksperymentalnego, tworzonego przez osoby, które działały także na innych polach twórczych. Bohaterowie i bohaterki Marcina Giżyckiego są malarzami (Fernand Leger), rzeźbiarzami (August Zamoyski), filozofami (Guy Debord), wokalistkami (Yoko Ono), a przede wszystkim właśnie artystami i artystkami, których nie sposób tak łatwo sklasyfikować.
Oczywiście nie brak tu także postaci fundamentalnych dla awangardy filmowej, by wymienić choćby Mayę Deren czy Shirley Clarke. Autor opisuje filmy niemożliwe do znalezienia i podaje trudno dostępne informacje, a jednocześnie oswaja nas z kinem awangardowym.
Pokazuje także, że film - który historia sztuki przez dekady traktowała jako zjawisko poboczne - w istocie był ważnym środkiem wypowiedzi artystów i artystek. Marcin Giżycki proponuje autorską historię kina tworzonego przez artystów i artystki, którzy działali też na innych polach sztuki lub byli związani z głównymi kierunkami sztuki XX wieku.
Na pierwszą część książki składają się rozdziały omawiające filmy i twórców związanych z ruchami pierwszej połowy XX wieku, takimi jak kubizm, ekspresjonizm, dadaizm, konstruktywizm i surrealizm. W części drugiej znajdują się eseje poświęcone wybranym powojennym artystom filmowcom, między innymi Harry'emu Smithowi, Mai Deren, Johnowi Whitneyowi czy członkom ruchu Fluxus.
Giżycki pokazuje, że film - przez dekady traktowany przez historyków sztuki jako boczny tor sztuki współczesnej - był w rzeczywistości jej ważnym środkiem wypowiedzi.
