Kobiety Nowej Huty

Nowa Huta jest kobietą Nazywano ją perłą pięciolatki i młodszą siostrą Magnitogorska nawet propaganda lat 50. nie miała wątpliwości, że Nowa Huta jest kobietą.

• Dlaczego więc jej symbolem został półnagi murarz, mężczyzna?

Gdzie podziały się nowohuckie murarki i architektki, przodowniczki pracy i artystki, działaczki i opozycjonistki? Zaglądamy na budowę najmłodszego polskiego miasta, do nowohuckich hoteli robotniczych i na stołówki, do pracowni architektonicznych i izby porodowej.

• Jesteśmy świadkami bicia rekordów i antyreżimowych demonstracji.

Poznajemy dziewczyny: te, które kładły cegły, i te, które rzucały petardy. Zofia Włodek jest pierwszą murarką Nowej Huty, przodowniczką pracy, gwiazdą propagandy, a potem przepada bez śladu.

• Marta Ingarden projektuje nowe miasto na desce kreślarskiej, ale nie poświęca mu ani słowa.
• Jadwiga Beaupré uczy nowohucianki rodzić bez bólu w jednej z pierwszych polskich szkół rodzenia.
• Krystyna Skuszanka tworzy dla robotników teatr, gdzie proletariatu nie karmi się szmirą.

• Zofia Fugiel ma w latach 80.
• osiemnaście rewizji mieszkania, dziś nie potrafi uwięzić nawet kanarka w klatce.
• Katarzyna Kobylarczyk autorka kilku reporterskich książek (Baśnie z bloku cudów.
• Reportaże nowohuckie czy Strup.
• Hiszpania rozdrapuje rany, za którą otrzymała Nagrodę im.
• R.

Wiesława Ciesielska słyszy, jak ubek mówi do jej męża, działacza Solidarności: z wami to jeszcze można jakoś wytrzymać, gorzej z waszymi żonami!. Kapuścińskiego), dziennikarka (publikowała w Gazecie Wyborczej, Tygodniku Powszechnym czy Dzienniku Polskim).

• Laureatka nagrody krakowskiego środowiska dziennikarzy Zielona Gruszka oraz nagrody Za różnorodnością.
• Przeciw dyskryminacji.
• Pochodzi z Nowej Huty i do dziś tam mieszka.
• Czas na poznanie historii robotnic, które na własnym przykładzie doświadczały emancypacji poprzez pracę.
• Zwykle przedstawia się ludzi PRL-u jako otumanionych i zmuszanych do niewdzięcznej pracy.

• Bywały też przykre konsekwencje rywalizacji oraz osobiste dramaty.

Tymczasem dla wielu osób, w tym właśnie kobiet, współzawodnictwo czy przekraczanie norm budowlanych było elementem odzyskiwania godności. Dzięki Katarzynie Kobylarczyk poznajemy fascynującą historię nowohucianek: zanurzonych w pyle cegieł i wystrojonych w socrealistyczne perły.

• Sylwia Chutnik