Kobra

Po wypadku rodzina Tomka musi na nowo wskoczyć na tory codzienności. Kiedy wydawało mu się, że chłopiec już przyzwyczaił się do nowej sytuacji, okazuje się, że los niesie dla niego kolejną niespodziankę.

Wyjeżdża na mazowiecką wieś do babci, o której do tej pory nie miał pojęcia, i tam, daleko od domu, bez wsparcia najlepszych kolegów, poznaje tajemnicę swojej rodziny i mierzy się z własnym strachem. Mocne przygody, bezimienne groby, sekrety i zabawne odkrycia, nowi znajomi i jeden (albo nawet dwóch) tajemniczych mścicieli.

• Oraz łoś.
• Mówiłaś o jakimś potworze przy obiedzie przypomniał sobie.
• No tak, o Kobrze przytaknęła Lina i przestała wymachiwać nogami.

• Kto?
• Nie wiadomo.
• Różni Linka z przejęciem ściszyła głos i zmrużyła swoje zezowate oczy.

Tu ostatnio ciągle coś złego się działo, napadali ludzi, albo jeździli jak wariaci, albo kradli... A ludzie się bali, policja nic nie pomagała, aż się pojawił taki jeden i robi porządek, albo pomaga jak trzeba.

• Jak jakiś Superman, serio.
• Superman?
• Tomaszek otworzył szeroko oczy.
• Mhm pokiwała głową poważnie.
• Tylko nie wiadomo jak wygląda.

Słuchaj, bo każdy mówi co innego Linka okręciła się na pupie, sadowiąc naprzeciw Tomaszka ze skrzyżowanymi nogami i zaczęła wyliczać. Że jest ogromny, że nieduży, że to diabeł, że to anioł, że to UFO, albo potwór.

Przyjeżdża czymś świecącym, grzmi, puszcza dym i wymachuje batem. I jeszcze o oczach gadają, że ma jak talerze, albo jak żarówki.

• Tomaszek zadrżał i odruchowo rozejrzał po szumiących zaroślach wokół młyna.
• Może się mylił, może tu wcale nie jest tak nudno jak się wydawało.
• Nowe przygody bohaterów książki Jowanka i gang spod gilotyny.