Kocham cię, ale wybieram ciemność

Claire słyszała od rodziców, że pochodzi z solidnego rodu. Ze strony ojca bliskiego współpracownika Charlesa Masona szaleni bajarze, cwaniaczki i pijacy.

• Matka z kolei nauczyła córkę tworzyć biżuterię, robić zdjęcia i włamywać się do domów.

Budować, wyłudzać, kraść i ściemniać. Gdy Claire mówiła matce, że chciałaby tylko, aby ich rodzina była normalna, słyszała: Kochanie, nie ma czegoś takiego.

A jednak, przynajmniej na pozór, Claire się to udało. Wydała powieść i zgarnęła wszystkie nagrody dla żółtodziobów, zdobyła etat na uczelni, wzięła ślub z Theo (zmienimy mu imię, bo on jest niewinny) i urodziła dziecko.

• Odniosła sukces, więc skąd te napady niekontrolowanego smutku?
• Dlaczego zamiast spełnienia czuje tylko wściekłość i żal za utraconą wolnością?
• Claire próbuje ratować się ucieczką zostawia córkę pod opieką męża i wyjeżdża w rodzinne strony na pustynię w Nevadzie.

• Odrzucając reguły społecznego awansu, stopniowo zatraca się w poszukiwaniu siebie.

Chce działać: porywczo, czasem nieodpowiedzialnie, nawet okrutnie. Kocham cię, ale wybieram ciemność to wciągająca opowieść o kobiecie na skraju i furii, która pcha nas do działania.

• Namiętna, błyskotliwa i zadziorna.
• Wściekła i żywa.
• Wirtuozerski popis.

Claire Watkins, odważnie czerpiąc z własnej biografii, kwestionuje tradycyjne spojrzenie na monogamię, macierzyństwo i stabilne życie, które powinny dawać szczęście, a okazują się rozczarowaniem. The New York Times Book Review W tej zuchwałej i brawurowo inteligentnej książce Watkins rozrywa więzy, które ją krępują.

• Pełne żaru pisarstwo to portret życia pewnej kobiety w chwili, gdy staje ono w płomieniach.
• Kirkus Reviews Błyskotliwe połączenie autobiografii i fantazji.

• [\ stworzyła pustynną opowieść o przejmującym bólu i chaotycznym poszukiwaniu uzdrowienia.

Watkins jest niepokorna, irytująca, rubaszna, przenikliwa i przezabawna. W królestwie przyczep, sfałszowanych kości do gry, rozbitego szkła i gorących źródeł przywołuje mityczną kobiecą moc.

• Booklist W tej powieści kryje się jakaś genialna magia.

• Watkins pisze jak anioł zemsty.
• Podążanie za nią ekscytuje i przeraża.

To książka oryginalna, na zmianę zabawna i wstrząsająca, a ostatecznie transcendentna. Jenny Offill Pisarstwo Watkins charakteryzuje się brutalnym pięknem i zmusza nas do konfrontacji ze sprawami, które zapewne wolimy ignorować, ale ponieważ jesteśmy ludźmi, nie potrafimy.

• Los Angeles Times Przenikliwa i zręczna analiza życia ludzi Zachodu.

Jedną z mocnych stron Watkins jest nieunikanie prostego faktu, że miłość może być tragiczna, ponieważ wiąże osoby ułomne, często czułe, a jednak bezsilne. The Boston Globe Znaczna część literatury o macierzyństwie przepełniona jest swego rodzaju skrzywdzonym egoizmem, tak jakby największą krzywdą, jaką społeczeństwo może wyrządzić kobiecie, jest myślenie o niej źle.

• Watkins tymczasem ani się nie oburza, ani nie mizdrzy.
• Po prostu podąża za własnym światłem The New Yorker Bezapelacyjny triumf.
• Watkins pokazuje czytelnikom i być może udowadnia samej sobie że nie trzeba wybierać mniejszego zła.
• Kobieta może chcieć macierzyństwa i całej reszty życia.

National Public Radio Kąśliwa eksploracja macierzyństwa (i własnej osobowości), przeplatana bogatą opowieścią biograficzną i osadzona w pustynnym skwarze rodzinnych miast autorki w Kalifornii i Nevadzie. Vanity Fair Pięknie skomponowana całość zawierająca wszystko, co Watkins robi najlepiej przenikliwą opowieść o rodzinnych apokalipsach, zaskakujące połączenie tego, co historyczne, niewyobrażalne i niemożliwe, czarujące, przerażające spotkania z amerykańskim Zachodem.

• Esquire Warto było czekać.

Los Angeles Times Ta odważna, śmiało pomyślana i opowiedziana ze swadą ambitna powieść przypomina nam, że Watkins to jedna z najciekawszych współczesnych pisarek. Odważna i brawurowa powieść osadzona na spękanej ziemi amerykańskiego Zachodu to dzieło pisarki u szczytu formy, która zachowuje spokój, nawet gdy życie narratorki radośnie wymyka się spod kontroli.

• Harpers Bazaar

The Chicago Review of Books Surowa uczuciowość tej prozy przywodzi na myśl pisarstwo Denisa Johnsona, ale Watkins ma własny styl przenikliwej obserwacji.