Brutalna, dobitna, rozdzierająca serce. The New York Times Book Review Genialna, wielowymiarowa powieść.
Boston Sunday Globe Kontrowersyjna malarka Elaine Risley po latach nieobecności przyjeżdża do Toronto, gdzie jest przygotowywana wystawa jej prac. Znajome domy, ulice i pejzaże utrwalone na jej obrazach, wywołują fale wspomnień o dzieciństwie, które nie było jak z obrazka.
Wędrówka po kraju z ojcem-naukowcem, zakazany romans z nauczycielem malarstw i życiowym mentorem, ale przede wszystkim dziewczęca przyjaźń, która zamieniła się w okrutną obsesję. Niepokojąca, głęboka i wnikliwa opowieść o krzywdzie i szukaniu tożsamości córki, kochanki, artystki i kobiety.
Ludzie je omijają, patrzą pod nogi, patrzą w bok, idą dalej. Kiedy się do mnie zbliżają, na ich twarzach dostrzegam tę minę, która mówi: nie moja sprawa.
Jaśnie pani, Czarna Pani, to prawdziwa wielka pani, koronki starszej pani, słuchaj, moja pani, no i gdzie się pani pcha, dla pań, przekreślone szminką i zastąpione słowem kobieta. Jeżeli czegoś rozpaczliwie się potrzebuje, nie mówi się kobieto, kobieto, mówi się proszę pani, proszę pani.
[\ Proszę pani powtarza, może zresztą powiedziała coś innego, okropnie bełkocze.
