Komentarz do ustawy z 10.9.1999 r. - Kodeks karny skarbowy w sposób jasny i przejrzysty pozwala na rozwiązanie pojawiających się w praktyce problemów związanych z wykładnią przepisów zawartych w ww.
Niniejsza pozycja w sposób wyczerpujący i zarazem praktyczny pozwala zapoznać się Czytelnikowi z kwestiami dotyczącymi m.in.: przestępstw i wykroczeń skarbowych, w tym przestępstw przeciwko obowiązkom podatkowym i rozliczeniom z tytułu dotacji lub subwencji, obrotowi dewizowemu oraz przeciwko organizacji gier i zakładów wzajemnych; postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe; postępowania wykonawczego w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe. 106j § 1; uznano, że karalne jest takie dokonanie przekazu pieniężnego za granicę czy rozliczenia w kraju związanego z obrotem dewizowym, które odbywa się bez pośrednictwa uprawnionych podmiotów (banku, instytucji płatniczej, instytucji pieniądza elektronicznego czy biura usług płatniczych); zmiana obowiązuje od 7.10.2013 r.; zmianę art.
134a § 2; nowelizacja zobowiązała organy prowadzące postępowanie przygotowawcze karne do informowania organów podatkowych o prowadzonym przez siebie postępowaniu, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem zobowiązania podatkowego lub powstaniem długu celnego; zmiana obowiązuje od 15.10.2013 r.; dodanie art. 76b ustawą, który wprowadził odpowiedzialność karną za podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub zatajenie rzeczywistego stanu rzeczy, przez co wprowadza się w błąd właściwy organ narażając na nienależny zwrot wydatków, o których mowa w przepisach o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków poniesionych w związku z budową pierwszego własnego mieszkania; zmiana obowiązuje od 23.11.2013 r.
1247), dotyczące: przemodelowania postępowania jurysdykcyjnego w kierunku większej kontradyktoryjności i przemodelowania postępowania przygotowawczego usprawnienia i przyspieszenia postępowania, dzięki stworzeniu prawnych ram szerszego wykorzystania konsensualnych sposobów zakończenia postępowania karnego i w szerszym zakresie wykorzystaniu idei sprawiedliwości naprawczej; usunięcia "fasadowości" postępowania; ukształtowania na nowo podstaw stosowania środków zapobiegawczych; ograniczenia przewlekłości postępowania; odciążenia sędziów, prezesów sądów i przewodniczących wydziałów uzyskania pełnej zgodności rozwiązań kodeksowych ze standardami orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Dla wygody Czytelników, ułatwiając szybką orientację w tekście, niniejszy Komentarz wyróżnia się szczegółową strukturą wewnętrzną, z precyzyjnym, przejrzystym i jednolitym podziałem zagadnień.
