Fascynująca powieść obyczajowa w nurcie realizmu magicznego, oddająca klimat słowiańskich wierzeń i zabobonów, które przeplatają się z wiarą chrześcijańską. Lata dziewięćdziesiąte XX wieku.
Dziewiętnastoletni Piotr przygotowuje się do egzaminu na studia, spędzając czas na wsi, u babci, która niedawno została wdową. Zauważa, że staruszka stawia na stole trzy nakrycia, tłumacząc że w domu wciąż przebywa duch jego ukochanego dziadka Bronka i jemu też należy się talerz.
- Piotr bierze to za dziwactwo.
- Podobnie podchodzi do wierzeń babci.
- A jednak nadchodzi dzień, kiedy Piotr słyszy wycie wilka przyprawiające o dreszcze.
- I już nie sprzeciwia się babci, gdy ta zapala gromnicę.
- Bronek po śmierci dostrzega ludzi i rzeczy, których za życia nie widział.
- Przywołuje wspomnienia pomagające zrozumieć sens wielu wydarzeń.
- Jego dusza pozostaje blisko rodziny.
- Wszak tyle jest do zrobienia.
- Do ustrzeżenia.
- Bo przecież Piotr właśnie się zakochał.
- A Bronek - jako dusza - już wie, że będzie z tego nieszczęście.
- I jest jeszcze Cień...
- Kołatanie jest powieścią mocno osadzoną w historii, będącej ważnym tłem dla wydarzeń.
Boginki, strzygi, wilki, wilkołaki i zmory traktuje niczym wymysły. Autor przenosi nas do małej wioski w województwie łódzkim, odsłaniając rzeczywisty obraz polskiej wsi i jej mieszkańców z czasów wojny, powojennych i komunistycznych.
- Pokazuje transformację ustrojową i zagubienie ludzi, którzy nie potrafili odnaleźć się w nowej rzeczywistości.
