Kompozyty polianiliny o właściwościach termoelektrycznych

Praca poświęcona jest materiałom na bazie polimeru przewodzącego - polianiliny i ich modyfikacjom do zastosowań termoelektrycznych. Polianilina została wyselekcjonowana, jako materiał łączący zalety typowych tworzyw sztucznych, charakteryzujących się m.in.

• niską gęstością, łatwością syntezy i formowania z zaletami materiałów stopowych tj.

zdolnością przewodzenia prądu i pracy zgodnie ze zjawiskami termoelektrycznymi (konwersja ciepła w energię elektryczną lub odwrotnie). Na podstawie analizy danych literaturowych oraz wstępnych prac własnych, dobrano technologię i skład surowcowy tak, by wytwarzane materiały charakteryzowały się jak najlepszymi parametrami termoelektrycznymi.

• Za podstawę oceny wytworzonych materiałów przyjęto rezystywność skrośną, współczynnik Seebeck'a oraz analizę termiczną.
• Dodatkowo wykonano analizę mikroskopową SEM.
• Podjęto również próbę porównania mechanizmu transportu ładunku z modelem teoretycznym.

Opracowane metody syntezy, modyfikacji i przetwórstwa oparte są na technologii klasycznych tworzyw i charakteryzują się prostotą aparatury oraz niską energochłonnością. Przeprowadzona analiza kosztów wytwarzania materiałów na bazie polianiliny jest kolejnym argumentem za słusznością prowadzonych badań.

Jako rezultat niniejszej pracy przyjmuje się technologię i skład surowcowy opracowanych materiałów oraz zespół metod badawczych do oceny przydatności materiałów do zastosowań termoelektrycznych. Wyniki pracy potwierdzają, że materiały polimerowe mogą stanowić konkurencję lub uzupełnienie dla materiałów stopowych w aplikacjach termoelektrycznych.