Książka Komunikacja, kultura i działanie, której autorem jest Andrzej Zaporowski poświęcona jest relacyjnemu ujęciu wspomnianym w tytule trzem kategoriom. Będąc owocem dziesięcioletnich wykładów dla studentów kulturoznawstwa nie jest jedynie pomyślana jako podręcznik, ale studium przybliżające rozumienie działania jako szczególnego zdarzenia, któremu można przypisać dwie własności - komunikacyjną i kulturową - jednocześnie.
W Komunikacji, kulturze i działaniu autor odwołuje się do szeregu świadectw - koncepcji badawczych - wybranych lecz kluczowych postaci, z których wszyscy czynili centralnym punktem swych dociekań działanie, choć skupiali się bardziej na pierwszej lub ostatniej ze wspomnianych własności. Tylora, Ludwiga Wittgensteina, Edwarda Halla, Donalda Davidsona, Bronisława Malinowskiego, Clifforda Geertza i Jerzego Kmity autor książki odnosi ich stanowiska wzajemnie do siebie postulując, że w rzeczywistości w każdym z nich da się wyłuskać wspomniany podwójny charakter działania.
Rozpoczynając od zagadnień terminologicznych i historycznych analizuje wybrane koncepcje komunikacji i kultury, aby zakończyć propozycją ujęcia działania nieodruchowego jako złożonego, dwuwymiarowego, zdarzenia świata (fizykalnego a zarazem społecznego). Tym samym autor ujmuje człowieka - zwierzę komunikacyjne i kulturowe - jako możliwie elastyczny i kreatywny podmiot szeregu interakcji, nie zaś bierny i odtwórczy przedmiot szeregu manipulacji.
Eugeniusza Wilka książka ,,jest z pewnością, pod względem omawianych kolejno tematów oraz przywoływanych koncepcji, spójnym i inspirującym wywodem autorskim na temat tytułowych kategorii poznawczych." Z kolei według prof. Andrzeja Radomskiego ,,to solidne i wszechstronne dzieło, które zasługuje na uwagę czytelników zainteresowanych zagadnieniami związanymi z kulturą, komunikacją i zrozumieniem ludzkiego sprawstwa".
Książka przeznaczona jest dla studentów, w tym doktorantów, i wszystkich osób zainteresowanych wzajemnymi związkami tytułowych kategorii, zarówno kulturoznawców, filozofów i antropologów, jak i przedstawicieli szeroko rozumianych nauk humanistycznych i społecznych. W tym kontekście warto podkreślić walor poznawczy, w tym krytyczny, książki tak istotny dla prowadzenia praktyki badawczej i edukacyjnej.